سازش

3 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

ماهیت و زمان حصول سازش در دادرسی

سازش یکی از شیوه‌های مسالمت‌آمیز برای خاتمه دادن به دعاوی حقوقی است. طبق ماده ۱۷۸ قانون آیین دادرسی مدنی، طرفین دعوا این حق را دارند که در هر مرحله از دادرسی (اعم از مرحله نخستین، تجدیدنظر و حتی فرجام‌خواهی) اختلاف خود را با توافق و سازش به پایان برسانند. این نشان‌دهنده حاکمیت اراده طرفین بر سرنوشت دعواست.

نحوه درخواست سازش

درخواست سازش الزماً به معنای تسلیم شدن در برابر ادعای طرف مقابل نیست. اگر یکی از طرفین درخواست سازش نماید، دادگاه طرف مقابل را برای حضور در جلسه دعوت می‌کند. نکته مهم اینجاست که حضور یا پذیرش سازش از سوی طرف مقابل الزامی نیست.

طرفین دعوا می‌توانند در تمامی مراحل دادرسی مدنی، حتی در مرحله فرجام‌خواهی، دعوای خود را به طریق سازش خاتمه دهند.

عدم تمایل به سازش

اگر خوانده پس از ابلاغ دعوت‌نامه سازش، کتباً اعلام کند که حاضر به سازش نیست یا در جلسه حاضر نشود، دادگاه رسیدگی ماهوی را در آن لحظه آغاز نمی‌کند، بلکه صرفاً مراتب را صورت‌مجلس کرده و به درخواست‌کننده سازش اعلام می‌کند تا از طریق تقدیم دادخواست و طی تشریفات قانونی، دعوای خود را مطرح کند.

برای مثال، اگر در جریان رسیدگی به یک پرونده مالی در دیوان عالی کشور (مرحله فرجام‌خواهی)، طرفین به توافق برسند، پرونده جهت تنظیم سازش‌نامه رسمی به دادگاه صادرکننده رأی فرستاده می‌شود.

واژگان کلیدی

سازش
توافق ارادی طرفین دعوا برای پایان دادن به اختلاف که منجر به ختم دادرسی می‌شود.
فرجام‌خواهی
مرحله‌ای از دادرسی که در آن دیوان عالی کشور از نظر رعایت قانون به پرونده رسیدگی می‌کند و سازش در این مرحله نیز امکان‌پذیر است.
صورت‌مجلس
نوشته‌ای که در آن شرح جریان جلسه یا وقایع دادگاه توسط مدیر جلسه ثبت می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه شایع این است که تصور شود سازش فقط تا پایان مرحله تجدیدنظر ممکن است، در حالی که طبق قانون در مرحله فرجام‌خواهی نیز امکان‌سازش وجود دارد.
  • عدم حضور خوانده در جلسه سازش به معنای ادامه رسیدگی خودکار به دعوا نیست؛ بلکه دادگاه فقط عدم حصول سازش را صورت‌مجلس می‌کند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سازش در هر مرحله‌ای از مراحل دادرسی مدنی (نخستین، تجدیدنظر، فرجام) مجاز است.
  • درخواست سازش در مرحله فرجام‌خواهی به دادگاه صادرکننده رأی مورد فرجام ارسال می‌گردد.
  • دعوت به سازش برای طرف مقابل الزام‌آور نیست و او می‌تواند از پذیرش آن استنکاف کند.
  • در صورت استنکاف یا عدم حضور خوانده، دادگاه موضوع را صورت‌مجلس کرده و جلسه را بدون رسیدگی ماهوی ختم می‌کند.
  • پس از شکست تلاش برای سازش، خواهان باید برای احقاق حق خود اقدامات قانونی (تقدیم دادخواست) انجام دهد.

گزارش اصلاحی و آثار قانونی آن

زمانی که طرفین در دادگاه به توافق می‌رسند، نتیجه این توافق در سندی به نام گزارش اصلاحی ثبت می‌شود. بر اساس ماده ۱۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه پس از حصول سازش، رسیدگی را ختم کرده و این گزارش را صادر می‌کند. گزارش اصلاحی واجد آثار حقوقی بسیار مهمی است.

ماهیت و اعتبار اجرایی

گزارش اصلاحی از نظر فنی «رأی» (حکم یا قرار) محسوب نمی‌شود، اما قابلیت اجرایی مشابه احکام دادگاه‌ها را دارد. این سند به عنوان یک سند رسمی تلقی شده و برای اجرای آن نیازی به توافق مجدد طرفین نیست. همچنین، پس از صدور گزارش اصلاحی، دادگاه دیگر نیازی به صدور قرار سقوط دعوا یا حکم مجزا ندارد، چرا که خودِ این گزارش به دعوا پایان می‌دهد.

ویژگی گزارش اصلاحی حکم دادگاه
منشأ اراده طرفین اراده قاضی
قابلیت اعتراض قطعی (غیرقابل تجدیدنظر) عموماً قابل تجدیدنظر
نحوه اجرا مانند حکم دادگاه اجرای احکام مدنی

قطعیت و اعتراض

یکی از ویژگی‌های بارز گزارش اصلاحی، قطعیت آن است؛ یعنی به هیچ عنوان قابل واخواهی، تجدیدنظرخواهی یا فرجام‌خواهی نیست. تنها استثنا مربوط به عدم تطابق گزارش با توافق واقعی طرفین است که طبق قانون جدید شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲، در همان مرجع صادرکننده رسیدگی شده و اجرای آن موقتاً متوقف می‌شود.

گزارش اصلاحی قطعی است و برخلاف آرای قضایی، قابل تجدیدنظرخواهی و فرجام‌خواهی نمی‌باشد.

واژگان کلیدی

گزارش اصلاحی
سندی که دادگاه بر اساس توافق و سازش طرفین تنظیم می‌کند و دارای قدرت اجرایی است.
سند رسمی
سندی که در حدود صلاحیت مأمورین رسمی و طبق قانون تنظیم شده باشد؛ گزارش اصلاحی در حکم این سند است.
قطعیت
وضعیتی که در آن یک تصمیم قضایی دیگر از طریق روش‌های عادی (مثل تجدیدنظر) قابل تغییر نباشد.

اشتباه‌های رایج

  • بسیاری تصور می‌کنند دادگاه باید بعد از سازش، «قرار سقوط دعوا» صادر کند؛ در حالی که صدور گزارش اصلاحی برای ختم رسیدگی کافی است.
  • اشتباه دیگر این است که گمان شود گزارش اصلاحی چون رأی نیست، پس اعتبار اجرایی ندارد؛ در حالی که مانند احکام قطعی اجرا می‌شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • گزارش اصلاحی پس از حصول سازش صادر شده و منجر به ختم رسیدگی می‌شود.
  • این گزارش اگرچه رأی محسوب نمی‌شود، اما مانند احکام دادگاه‌ها لازم‌الاجراست.
  • گزارش اصلاحی سندی قطعی است و تحت هیچ شرایطی قابل تجدیدنظر یا فرجام‌خواهی نیست.
  • برای اعتبار بخشیدن به سازش، دادگاه نیازی به صدور حکم یا قرار دیگری ندارد.
  • تنها حکم قطعی و قرار سقوط دعوا دارای اعتبار امر قضاوت شده (امر مختومه) هستند.

مرجع اجرا و نظارت بر سازش‌نامه

اجرای سازش‌نامه‌ها بسته به محل تنظیم آن‌ها متفاوت است. اگر سازش در دادگاه تنظیم شده باشد، طبق ماده ۱۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی از همان دادگاه تقاضای اجرا می‌شود. اما اگر در دفتر اسناد رسمی تنظیم شده باشد، تابع مقررات اجرای اسناد رسمی (از طریق اداره ثبت) خواهد بود.

صدور اجراییه

یک قاعده کلی در حقوق ایران وجود دارد (ماده ۵ قانون اجرای احکام مدنی): صدور اجراییه همواره با دادگاه نخستین است. این قاعده حتی زمانی که گزارش اصلاحی در مرحله تجدیدنظر تنظیم شده باشد نیز برقرار است. یعنی برای اجرای توافقی که در دادگاه تجدیدنظر حاصل شده، باید به دادگاه نخستین مراجعه کرد.

صدور اجراییه برای تمامی گزارش‌های اصلاحی، حتی اگر در دادگاه تجدیدنظر تنظیم شده باشند، بر عهده دادگاه نخستین است.

سازش در شوراهای حل اختلاف

طبق قانون جدید شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲، گزارش‌های اصلاحی تنظیم شده در شورا باید به تأیید قاضی دادگاه صلح برسد تا قابلیت اجرایی پیدا کند. در صورت اعتراض به عدم تطابق گزارش با توافق واقعی، اجرای آن با دستور دادگاه صلح متوقف شده و در همان دادگاه (نه دادگاه تجدیدنظر) به اعتراض رسیدگی می‌شود.

فرض کنید طرفین در شورای حل اختلاف بر سر مبلغ ۱۰ میلیون تومان توافق می‌کنند اما در گزارش اصلاحی اشتباهاً ۱۰۰ میلیون تومان درج می‌شود؛ در این حالت معترض باید به دادگاه صلح مراجعه کند تا اجرای آن متوقف و اصلاح شود.

واژگان کلیدی

اجراییه
برگه‌ای که توسط دادگاه صادر می‌شود و به مأمورین اجرا اجازه می‌دهد مفاد حکم یا گزارش اصلاحی را به زور اجرا کنند.
دادگاه صلح
مرجعی که طبق قانون جدید، وظیفه تأیید و نظارت بر سازش‌های شورای حل اختلاف را بر عهده دارد.
دادگاه نخستین
اولین دادگاهی که به دعوا رسیدگی کرده و مرجع انحصاری صدور اجراییه محسوب می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه رایج این است که تصور شود برای سازش‌نامه تجدیدنظر، خودِ دادگاه تجدیدنظر اجراییه صادر می‌کند.
  • خطای دیگر این است که فکر کنیم اعتراض به گزارش اصلاحی شورا باید در دادگاه تجدیدنظر مطرح شود، در حالی که مرجع رسیدگی همان دادگاه صلح است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • درخواست اجرای سازش‌نامه دادگاه از همان مرجع انجام می‌شود اما صدور اجراییه همیشه با دادگاه نخستین است.
  • سازش‌نامه‌های تنطیم شده در دفاتر اسناد رسمی از طریق اداره ثبت و طبق آیین‌نامه اسناد رسمی اجرا می‌شوند.
  • گزارش‌های اصلاحی شورای حل اختلاف منوط به تأیید قاضی دادگاه صلح هستند.
  • اعتراض به عدم تطابق گزارش اصلاحی با توافق، در هر حالتی در همان دادگاه صلح/صادرکننده رسیدگی می‌شود.
  • ترتیب اقدامات سازشی در شوراها تابع آیین‌نامه مصوب رئیس قوه قضاییه است.

خلاصهٔ درس

سازش: راه مسالمت‌آمیز ختم دعوا

Civil Procedure · Settlement

ماهیت و زمان سازش

  • سازش شیوه‌ای مسالمت‌آمیز برای خاتمه دادن به دعاوی حقوقی است
  • طبق ماده ۱۷۸ ق.آ.د.م. در هر مرحله از دادرسی مجاز است
  • شامل مرحله نخستین، تجدیدنظر و حتی فرجام‌خواهی می‌شود
  • درخواست سازش ← دادگاه طرف مقابل را دعوت می‌کند، نه الزام به پذیرش
  • حاکمیت اراده طرفین بر سرنوشت دعوا: اصل بنیادین سازش
سازش
توافق ارادی طرفین دعوا برای پایان دادن به اختلاف

نکته: حتی در دیوان عالی کشور (فرجام) سازش ممکن است؛ پرونده برای تنظیم سازش‌نامه به دادگاه صادرکننده رأی برمی‌گردد.

پیامد استنکاف از سازش

  • پذیرش سازش برای طرف مقابل الزامی نیست
  • استنکاف یا عدم حضور خوانده ← دادگاه فقط صورت‌مجلس می‌کند
  • جلسه بدون رسیدگی ماهوی ختم می‌شود؛ نه ادامه خودکار رسیدگی
  • خواهان باید از طریق تقدیم دادخواست دعوا را پی‌گیری کند
  • امتناع از سازش هیچ ضمانت اجرایی برای طرف مقابل ندارد
صورت‌مجلس
ثبت رسمی جریان جلسه یا وقایع دادگاه توسط مدیر جلسه

نکته: استنکاف از سازش آزادانه مجاز است؛ طرف مقابل هیچ تکلیفی به پذیرش ندارد و هیچ پیامد منفی متوجه او نمی‌شود.

گزارش اصلاحی و آثار آن

  • پس از سازش، دادگاه طبق ماده ۱۸۴ ق.آ.د.م. گزارش اصلاحی صادر می‌کند
  • گزارش اصلاحی «رأی» نیست، اما مانند احکام قطعی لازم‌الاجراست
  • قطعی است: قابل واخواهی، تجدیدنظر یا فرجام نمی‌باشد
  • نیازی به صدور قرار سقوط دعوا یا حکم جداگانه نیست
  • اعتراض به عدم تطابق با توافق واقعی ← در همان مرجع صادرکننده
گزارش اصلاحی
سند رسمی دادگاه مبتنی بر توافق طرفین با قدرت اجرایی

نکته: برخلاف احکام قضایی که منشأ آن اراده قاضی است، گزارش اصلاحی منشأ آن اراده طرفین است.

مرجع اجرا و نظارت بر سازش

  • طبق ماده ۵ ق.ا.ا.م. صدور اجراییه همیشه با دادگاه نخستین است
  • حتی اگر سازش در دادگاه تجدیدنظر حاصل شده باشد ← اجراییه از نخستین
  • سازش‌نامه دفاتر اسناد رسمی ← اجرا از طریق اداره ثبت
  • گزارش اصلاحی شورای حل اختلاف ← منوط به تأیید قاضی دادگاه صلح
  • اعتراض به گزارش اصلاحی شورا ← رسیدگی در دادگاه صلح (نه تجدیدنظر)
اجراییه
برگه‌ای که دادگاه صادر می‌کند تا اجرای مفاد سند یا حکم را ممکن سازد

نکته: حتی اگر سازش در دیوان عالی باشد، اجراییه باید از دادگاه نخستین گرفته شود — این قاعده استثنا ندارد.

نکات کلیدی

  • سازش در مرحله فرجام‌خواهی هم مجاز است — نه فقط نخستین و تجدیدنظر
  • عدم حضور خوانده ≠ ادامه خودکار رسیدگی؛ فقط صورت‌مجلس می‌شود
  • گزارش اصلاحی «رأی» نیست ولی مانند حکم قطعی اجرا می‌شود
  • گزارش اصلاحی اعتبار امر مختومه ندارد — برخلاف احکام قطعی
  • اجراییه همیشه با دادگاه نخستین است — حتی برای سازش تجدیدنظر
  • اعتراض به گزارش اصلاحی شورا در دادگاه صلح است، نه تجدیدنظر

یک تست از این درس

خودت را بسنج

خواهان و خوانده در جریان رسیدگی به دعوا در دادگاه تجدیدنظر استان، سازش کرده و گزارش اصلاحی صادر می‌گردد. محکوم‌له خواهان اجرای مفاد آن است. در این فرض، وضعیت صدور اجراییه و هزینه‌های اجرایی چگونه است؟

  1. درخواست صدور اجراییه باید از دادگاه تجدیدنظر صادرکننده گزارش صورت گیرد؛ اجرای مفاد آن همانند احکام دادگاه‌ها است؛ حق‌الاجرا به آن تعلق می‌گیرد.
  2. درخواست صدور اجراییه باید از دادگاه نخستین صورت گیرد؛ اجرای مفاد آن بر اساس آیین‌نامه اجرای اسناد رسمی است؛ حق‌الاجرا به آن تعلق می‌گیرد.
  3. درخواست صدور اجراییه باید از دادگاه نخستین صورت گیرد؛ اجرای مفاد آن همانند احکام دادگاه‌ها است؛ حق‌الاجرا به این گزارش تعلق نمی‌گیرد.
  4. درخواست صدور اجراییه باید از دادگاه نخستین صورت گیرد؛ اجرای مفاد آن همانند احکام دادگاه‌ها می‌باشد؛ حق‌الاجرا نیز به آن تعلق می‌گیرد.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۴

به موجب ماده ۵ قانون اجرای احکام مدنی، صدور اجراییه همواره با دادگاه نخستین (بدوی) است، حتی اگر گزارش اصلاحی در دادگاه تجدیدنظر استان صادر شده باشد. همچنین طبق ماده ۱۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی، مفاد سازش‌نامه صادر شده در دادگاه مانند احکام دادگاه‌ها به اجرا گذاشته می‌شود و از این حیث، حق‌الاجرا نیز به آن تعلق می‌گیرد. بنابراین گزینه ۴ صحیح است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه ۱: مرجع صدور اجراییه برای گزارش‌های اصلاحی صادره در مرحله تجدیدنظر نیز دادگاه نخستین است، نه دادگاه تجدیدنظر. گزینه ۲: اجرای گزارش اصلاحی تنظیمی در دادگاه، تابع مقررات قانون اجرای احکام مدنی است، نه آیین‌نامه اجرای اسناد رسمی. گزینه ۳: گزارش اصلاحی به دلیل داشتن اثر اجرایی مانند احکام دادگاه‌ها، مشمول پرداخت حق‌الاجرای قانونی می‌باشد و عدم تعلق حق‌الاجرا به آن فاقد مبنای قانونی است.

درس‌های دیگر این بخش · آیین دادرسی مدنی