جرایم ثبتی و در حکم کلاهبرداری
قانون ثبت اسناد و املاک به منظور حفظ اعتبار اسناد و جلوگیری از تضییع حقوق مالکان، برخی رفتارها را در حکم کلاهبرداری یا جعل اسناد رسمی تلقی کرده است. یکی از مهمترین این موارد، تقاضای ثبت ملکی است که قبلاً به دیگری منتقل شده یا فرد نسبت به آن امین است اما به عنوان مالک تقاضای ثبت میکند (مواد ۱۰۵، ۱۰۷ و ۱۰۹ قانون ثبت). همچنین، اگر وارثی با علم به انتقال ملک توسط مورث خود، تقاضای صدور سند به نام خود کند، کلاهبردار محسوب میشود.
تخلفات سردفتران و کارکنان ثبت
بر اساس ماده ۱۰۰ قانون ثبت، انجام برخی اعمال توسط مسئولان دفاتر اسناد رسمی یا مستخدمین ثبت، لزوماً جعل در اسناد رسمی است. این موارد عبارتند از:
۱. ثبت سند بدون حضور اشخاصی که باید حضور داشته باشند.
۲. ثبت سند به نام کسانی که معامله را انجام ندادهاند.
۳. معدوم یا مکتوم کردن تمام یا قسمتی از دفاتر ثبت.
۴. تغییر عمدی تاریخ ثبت سند (مقدم یا مؤخر کردن).
ثبت سند بدون حضور اشخاص لازمالحضور یا دستکاری در تاریخ توسط سردفتر، جعل در اسناد رسمی است، نه تخریب یا کلاهبرداری.
اگر شخصی ملکی را با سند عادی به دیگری بفروشد و سپس همان ملک را به نام خود تقاضای ثبت کند، طبق ماده ۱۰۵ قانون ثبت، کلاهبردار شناخته میشود.
واژگان کلیدی
- در حکم کلاهبرداری
- رفتارهایی که ماهیتاً کلاهبرداری نیستند اما به دلیل آثار مخرب، قانونگذار مجازات کلاهبرداری را برای آنها در نظر گرفته است.
- جعل در اسناد رسمی
- ایجاد تغییرات متقلبانه در اسناد رسمی یا ثبت وقایع خلاف واقع توسط مأموران دولتی و سردفتران.
اشتباههای رایج
- اشتباه در عنوان مجرمانه: ثبت سند بدون حضور اشخاص توسط سردفتر را نباید «تخریب» یا «کلاهبرداری» دانست؛ این عمل «جعل رسمی» است.
- برخی تصور میکنند اختلافات صرفاً تصرفی ملک مشمول کلاهبرداری ثبتی است، در حالی که طبق ماده ۱۰۹ این اختلافات از شمول ماده خارج است.
جمعبندی این مفهوم
- تقاضای ثبت ملک متعلق به دیگری یا ملکی که فرد نسبت به آن امین است، در حکم کلاهبرداری محسوب میشود.
- وراثی که با علم به انتقال ملک توسط مورث، تقاضای سند مالکیت کنند، کلاهبردار هستند.
- معدوم کردن یا پنهان کردن دفاتر ثبت توسط مسئولان دفترخانه، جرم جعل در اسناد رسمی است.
- هرگونه دستکاری عمدی در تاریخ ثبت سند توسط سردفتر، مشمول مجازات جعل اسناد رسمی میگردد.
- تبانی ثالث با یکی از اصحاب دعوا برای تضییع حق طرف دیگر، کلاهبرداری محسوب شده و مستلزم جبران خسارت است.