سنکوپ

4 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

ارزیابی اولیه و تشخیص تفریقی سنکوپ

سنکوپ (Syncope) به افت هوشیاری گذرا و خودبه‌خودی اطلاق می‌شود که ناشی از کاهش موقت جریان خون به مغز است. این وضعیت معمولاً شروعی سریع و بهبودی خودبه‌خودی و کامل دارد. افتراق سنکوپ از سایر علل افت هوشیاری مانند صرع (Seizure) بسیار حیاتی است؛ در حالی که سنکوپ معمولاً کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد، حملات صرعی مدت زمان طولانی‌تری داشته و با گیجی پس از حمله (Postictal Confusion) همراه هستند.

اهمیت شرح حال و معاینه فیزیکی

در ارزیابی بیماران، گرفتن سابقه دقیق و کامل از بیمار و شاهدان عینی، مهم‌ترین و اولین ابزار تشخیصی محسوب می‌شود. جزئیاتی مانند وضعیت بدن در زمان وقوع، فعالیت‌های قبلی، و علائم پس از سنکوپ می‌توانند اتیولوژی را مشخص کنند. اکثر تشخیص‌ها تنها با یک شرح حال دقیق قابل دسترسی هستند.

شرح حال دقیق و الکتروکاردیوگرافی (ECG)، دو اقدام اولیه و ضروری در بررسی هر بیمار با شکایت سنکوپ هستند.

نقش الکتروکاردیوگرافی (ECG)

الکتروکاردیوگرافی ۱۲ لیدی یک ابزار حیاتی است که می‌تواند اختلالات الکتریکی زمینه‌ای را شناسایی کند. یافته‌هایی مانند بلوک کامل قلبی، شواهد انفارکتوس قدیمی، بیماری سیستم هدایتی (مانند بلوک‌های شاخه‌ای)، تاکی‌کاردی بطنی غیرمداوم (Nonsustained VT)، طولانی بودن فاصله QT و موج دلتا در سندرم WPW همگی از طریق ECG قابل تشخیص بوده و نیازمند بررسی بیشتر هستند.

در یک بیمار جوان با افت هوشیاری، وجود موج دلتا در ECG نشان‌دهنده سندرم WPW است، اما اگر سنکوپ در حالت خوابیده و بدون هشدار رخ دهد، احتمال تاکی‌آریتمی بیشتر مطرح می‌شود.

واژگان کلیدی

سنکوپ (Syncope)
از دست دادن هوشیاری گذرا و ناگهانی به دلیل کاهش پرفوزیون مغزی که با بهبودی سریع همراه است.
علائم پرودرومال (Prodromal)
علائم پیش‌درآمدی مانند تعریق و تهوع که قبل از وقوع سنکوپ رخ می‌دهند.
بیماری سربروواسکولر
اختلالات مربوط به عروق مغزی که برخلاف باور عمومی، علت شایعی برای سنکوپ‌های گذرا محسوب نمی‌شوند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه گرفتن سنکوپ با صرع؛ به یاد داشته باشید که افت هوشیاری در سنکوپ کوتاه (زیر یک دقیقه) است اما در صرع معمولاً طولانی‌تر است.
  • اولویت دادن به تست‌های گران‌قیمت؛ شرح حال همواره بر تست‌هایی مثل اکوکاردیوگرافی یا تست تیلت اولویت دارد.
  • تصور اینکه ECG فقط برای تشخیص بلوک قلبی است؛ ECG می‌تواند طیف وسیعی از اختلالات از جمله سندرم‌های کانال یونی را نشان دهد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سنکوپ یک افت هوشیاری گذرا ناشی از کاهش موقت خون‌رسانی به مغز است.
  • شرح حال دقیق بیمار و شاهدان، کلیدی‌ترین گام در تشخیص علت سنکوپ است.
  • ECG ۱۲ لیدی باید در تمامی بیماران برای رد علل آریتمیک و هدایتی انجام شود.
  • مدت زمان کوتاه افت هوشیاری (زیر ۱ دقیقه) سنکوپ را از حملات صرعی متمایز می‌کند.
  • اقدامات تشخیصی پیشرفته تنها بر اساس یافته‌های اولیه (شرح حال، معاینه و ECG) انجام می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که در بسیاری از فیلم‌های سینمایی، افت هوشیاری شخصیت‌ها به اشتباه نمایش داده می‌شود. در واقعیت، سنکوپ یک مکانیسم دفاعی بدن است؛ وقتی فشار خون مغز کم می‌شود، بدن با از دست دادن هوشیاری و افتادن به حالت افقی، باعث می‌شود قلب راحت‌تر خون را به مغز برساند و به همین دلیل است که بیماران سنکوپ بلافاصله پس از دراز کشیدن هوشیاری خود را باز می‌یابند.

سنکوپ با واسطه عصبی و وازوواگال

سنکوپ با واسطه عصبی (Neurally mediated syncope) شامل مواردی نظیر سنکوپ وازوواگال، سنکوپ سینوس کاروتید و وضعیتی است و به عنوان شایع‌ترین علت سنکوپ در تمامی گروه‌های سنی شناخته می‌شود. این نوع سنکوپ اغلب ماهیتی خوش‌خیم دارد و ناشی از رفلکس‌های عصبی است که منجر به گشاد شدن عروق و کاهش ضربان قلب (برادیکاردی) می‌گردد.

ویژگی‌های بالینی سنکوپ وازوواگال

محرک‌های شایع شامل ایستادن طولانی‌مدت (به ویژه در محیط گرم)، استرس عاطفی، دیدن خون و موقعیت‌های دردناک است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این نوع، وجود علائم پیش‌درآمدی (Prodromal) است. بیمار قبل از افت هوشیاری علائمی همچون تعریق، رنگ‌پریدگی، تهوع، سبکی سر و تپش قلب را تجربه می‌کند. این علائم برخلاف تصور، پیش از افت هوشیاری رخ می‌دهند، نه پس از آن.

ویژگیسنکوپ وازوواگالسنکوپ آریتمیک
علایم پیش‌درآمدیشایع (تعریق/تهوع)نادر یا ناگهانی
وضعیت وقوعایستاده/نشستههر وضعیتی (حتی خوابیده)
محرک مشهوددارد (درد/خون)معمولاً ندارد

تشخیص و مدیریت

برای تشخیص در موارد مکرر که ECG و معاینه طبیعی است، از تست تیلت (Tilt-table test) استفاده می‌شود. در مدیریت خط اول، دارو جایگاهی ندارد؛ اساس درمان شامل اطمینان‌بخشی، پرهیز از محرک‌ها، افزایش مصرف مایعات و نمک برای افزایش حجم پلاسما، و انجام مانورهای مقابله‌ای فیزیکی است.

در موارد اولین حمله سنکوپ در وضعیت ایستاده با شرح حال تیپیک، معمولاً نیاز به اقدامات تشخیصی پیشرفته نیست.

واژگان کلیدی

تست تیلت (Tilt-table test)
تستی که با تغییر زاویه تخت، وضعیت ایستاده را شبیه‌سازی کرده و برای تشخیص سنکوپ‌های با واسطه عصبی استفاده می‌شود.
مانورهای مقابله‌ای
حرکاتی فیزیکی مانند فشار دادن دست‌ها که با افزایش بازگشت وریدی مانع از افت فشار خون می‌شوند.

اشتباه‌های رایج

  • تجویز بتابلوکر یا فلودروکورتیزون به عنوان خط اول درمان؛ در حالی که آموزش و اصلاح سبک زندگی اولویت دارد.
  • تصور اینکه علائم تعریق و رنگ‌پریدگی بعد از سنکوپ ظاهر می‌شوند؛ این علائم «پیش‌درآمد» هستند.
  • درخواست تست تیلت برای همه بیماران؛ این تست برای موارد مکرر یا مبهم است، نه هر سنکوپ ساده‌ای.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سنکوپ با واسطه عصبی شایع‌ترین علت افت هوشیاری گذرا است.
  • ایستادن طولانی‌مدت و محرک‌های عاطفی (مثل دیدن خون) از عوامل زمینه‌ساز اصلی هستند.
  • علائم پیش‌درآمدی شامل تعریق، تهوع و رنگ‌پریدگی از ویژگی‌های بارز سنکوپ وازوواگال است.
  • خط اول درمان شامل اطمینان‌بخشی، اجتناب از محرک‌ها و افزایش مصرف مایعات و نمک است.
  • تست تیلت ابزار تشخیصی کمکی در موارد مکرر با معاینه و ECG طبیعی است.

نکتهٔ تکمیلی

سنکوپ سینوس کاروتید که زیرمجموعه سنکوپ‌های عصبی است، گاهی فقط با بستن یک یقه بسیار سفت یا چرخاندن سریع سر تحریک می‌شود! این به دلیل حساسیت بیش از حد گیرنده‌های فشار در گردن است که به اشتباه به مغز پیام می‌دهند فشار خون خیلی بالاست و بدن باید فوراً ضربان قلب را کم کند.

سنکوپ قلبی: بیماری‌های ساختاری و آریتمی

سنکوپ‌های ناشی از علل قلبی بسیار جدی‌تر از انواع عصبی هستند و نیاز به مداخله فوری دارند. این سنکوپ‌ها به دو دسته کلی بیماری‌های ساختاری (انسدادی) و آریتمی‌ها تقسیم می‌شوند.

سنکوپ حین فعالیت (Exertional Syncope)

سنکوپ که دقیقاً در زمان فعالیت ورزشی رخ می‌دهد، معمولاً نشان‌دهنده یک مشکل انسدادی است که مانع از افزایش برون‌ده قلب متناسب با نیاز بدن می‌شود. علل اصلی شامل تنگی دریچه آئورت (AS)، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM)، تنگی دریچه میترال (MS)، هیپرتانسیون پولمونری و میگزوم دهلیزی هستند.

وجود سوفل سیستولیک و هیپرتروفی بطن چپ در ECG همراه با سنکوپ فعالیتی، اندیکاسیون قطعی برای انجام اکوکاردیوگرافی است.

علائم هشداردهنده آریتمی

برخلاف سنکوپ وازوواگال، سنکوپ‌های آریتمیک (مانند تاکی‌آریتمی‌ها برادی‌آریتمی‌ها) اغلب در وضعیت خوابیده (Supine) رخ می‌دهند و ممکن است فاقد هرگونه علائم پیش‌درآمدی باشند. وجود تپش قلب پیش از سنکوپ که پس از بهبودی نیز ادامه دارد، قویاً مطرح‌کننده آریتمی است و در این موارد ECG اولویت مطلق بر سایر تست‌ها مثل تست تیلت دارد.

مرد ۴۶ ساله‌ای که حین دویدن دچار سنکوپ می‌شود، باید از نظر بیماری‌های دریچه‌ای یا HOCM با اکوکاردیوگرافی بررسی شود، نه بیماری‌های عروق مغزی.

اندیکاسیون‌های اکوکاردیوگرافی

اکوکاردیوگرافی برای همه بیماران لازم نیست؛ این تست تنها زمانی سودمند است که: ۱. شرح حال بیماری قلبی وجود داشته باشد، ۲. یافته غیرطبیعی در معاینه باشد (مثل سوفل)، ۳. ECG غیرطبیعی باشد (مثل هیپرتروفی بطن چپ).

واژگان کلیدی

میگزوم دهلیزی
شایع‌ترین تومور اولیه و خوش‌خیم قلب که می‌تواند با مسدود کردن مسیر خون باعث سنکوپ شود.
HOCM
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی؛ ضخیم شدن دیواره قلب که منجر به انسداد مسیر خروجی خون می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • تصور اینکه WPW علت سنکوپ حین فعالیت است؛ WPW آریتمی است اما علل انسدادی مسئول سنکوپ فعالیتی تیپیک هستند.
  • تأخیر در انجام ECG در بیماری که تپش قلب دارد؛ در حضور تپش قلب، ECG همیشه بر تست تیلت ارجح است.
  • انجام روتین اکوکاردیوگرافی برای همه؛ اکو فقط در صورت وجود شواهد بیماری ساختاری یا ECG غیرطبیعی اندیکاسیون دارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سنکوپ حین فعالیت نشان‌دهنده بیماری‌های انسدادی مانند تنگی آئورت یا HOCM است.
  • سنکوپ در وضعیت خوابیده یا بدون پیش‌درآمد، قویاً مطرح‌کننده آریتمی قلبی است.
  • تپش قلب همراه با سنکوپ، انجام فوری ECG را الزامی می‌کند.
  • اکوکاردیوگرافی ابزار اصلی تشخیص بیماری‌های ساختاری قلب در بیماران علامت‌دار است.
  • هرگونه علائم هشدار دهنده مانند درد قفسه سینه یا سوفل، نیازمند بررسی‌های پیشرفته قلبی است.

نکتهٔ تکمیلی

در ورزشکاران حرفه‌ای، سنکوپ حین مسابقه یکی از ترسناک‌ترین اتفاقات برای پزشکان تیم است. بیماری HOCM شایع‌ترین علت مرگ ناگهانی در ورزشکاران جوان زیر ۳۵ سال است. به همین دلیل امروزه غربالگری با ECG و در صورت لزوم اکوکاردیوگرافی در بسیاری از باشگاه‌های ورزشی دنیا اجباری شده است.

سندرم بروگادا (Brugada Syndrome)

سندرم بروگادا یک اختلال ژنتیکی با توارث اتوزومال غالب است که به دلیل نقص در کانال‌های یونی قلب رخ می‌دهد. این بیماری عمدتاً ناشی از موتاسیون در ژن SCN5A است که منجر به کاهش جریان در کانال‌های سدیم (INa) می‌گردد. این اختلال در سطح یونی، پتانسیل عمل سلول‌های قلبی را تغییر داده و فرد را مستعد آریتمی‌های بطنی مرگبار (مانند تاکی‌کاردی بطنی پلی‌مورفیک و فیبریلاسیون بطنی) می‌کند.

یافته‌های الکتروکاردیوگرافی

تشخیص این سندرم بر اساس الگوی خاصی در لیدهای V۱ تا V۳ است. این الگو شامل بالا رفتن قطعه ST به صورت محدب (Coved-type) همراه با الگوی بلوک شاخه راست (RBBB) است. نکته مهم این است که سطح ST محدب است، نه مقعر.

حوادث قلبی در سندرم بروگادا (سنکوپ یا ایست قلبی) برخلاف بسیاری از بیماری‌های قلبی، اغلب در هنگام استراحت یا خواب رخ می‌دهد.

مدیریت و درمان

درمان قطعی برای پیشگیری از مرگ ناگهانی در افراد واجد شرایط، استفاده از دستگاه دفیبریلاتور قابل کاشت (ICD) است. اندیکاسیون کاشت ICD شامل سابقه مرگ ناگهانی نجات‌یافته و یا سابقه سنکوپ به همراه الگوی ECG تیپیک است. در شرایط حاد آریتمی، تحریک آدرنرژیک با داروهایی مثل ایزوپروترنول می‌تواند کمک‌کننده باشد.

دارو/اقدامتأثیر در بروگادا
بتابلوکرهاممنوع (تشدید آریتمی)
ایزوپروترنولمفید در آریتمی حاد
کاشت ICDدرمان اصلی پیشگیرانه

واژگان کلیدی

SCN5A
ژنی که وظیفه کدگذاری کانال‌های سدیم قلب را بر عهده دارد و نقص در آن عامل اصلی سندرم بروگادا است.
ICD
دستگاه شوک‌دهنده داخل بدن که در صورت بروز آریتمی مرگبار شروع به کار می‌کند.

اشتباه‌های رایج

  • تصور اینکه موتاسیون بروگادا باعث افزایش جریان کلسیم می‌شود؛ در واقع باعث «کاهش» جریان «سدیم» می‌شود.
  • اشتباه در تشخیص الگوی ST؛ در بروگادا الگوی ST «محدب» (Coved) است و نباید با الگوهای مقعر اشتباه شود.
  • تجویز بتابلوکر برای کنترل آریتمی در این بیماران؛ بتابلوکرها در سندرم بروگادا ممنوع هستند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سندرم بروگادا یک بیماری ژنتیکی اتوزومال غالب ناشی از نقص در کانال‌های سدیم است.
  • الگوی ECG تشخیصی شامل ST elevation محدب در لیدهای V۱ تا V۳ است.
  • سنکوپ و ایست قلبی در این بیماران معمولاً در زمان خواب یا استراحت رخ می‌دهد.
  • مصرف بتابلوکرها در این بیماران ممنوع بوده و ایزوپروترنول در موارد حاد مفید است.
  • کاشت ICD برای بیماران دارای سابقه سنکوپ یا ایست قلبی الزامی است.

نکتهٔ تکمیلی

سندرم بروگادا در شرق و جنوب شرق آسیا بسیار شایع‌تر از سایر نقاط جهان است. در تایلند و فیلیپین، این حالت به عنوان علت اصلی مرگ مردان جوان در هنگام خواب شناخته می‌شد و در فرهنگ عامیانه به آن «مرگ رویایی» می‌گفتند، تا اینکه برادران بروگادا در سال ۱۹۹۲ میلادی سازوکار علمی آن را کشف کردند.

خلاصهٔ درس

سنکوپ: از غش ساده تا مرگ ناگهانی

Cardiology · Syncope

تعریف و ارزیابی اولیه سنکوپ

  • افت هوشیاری گذرا و خودبه‌خودی ← کاهش موقت خون‌رسانی مغز
  • شروع سریع؛ بهبودی کامل و خودبه‌خودی معمولاً زیر یک دقیقه
  • شرح حال دقیق (بیمار + شاهد عینی) ← مهم‌ترین ابزار تشخیصی
  • جزئیات کلیدی: وضعیت بدن، فعالیت قبلی، علائم پس از سنکوپ
  • دو اقدام اولیه ضروری: شرح حال + ECG ۱۲ لیدی
سنکوپ (Syncope)
افت هوشیاری گذرا ناشی از کاهش پرفوزیون مغزی

نکته: سنکوپ یک مکانیسم دفاعی است؛ با افتادن به حالت افقی، قلب بدون زحمت خون را به مغز می‌رساند.

سنکوپ وازوواگال و عصبی

  • شایع‌ترین علت سنکوپ در همه سنین؛ ماهیت خوش‌خیم
  • محرک: ایستادن طولانی، استرس، دیدن خون، درد
  • علائم پیش‌درآمدی (قبل از افت): تعریق، رنگ‌پریدگی، تهوع، سبکی سر
  • درمان خط اول: اطمینان‌بخشی، پرهیز از محرک، افزایش مایعات و نمک
  • تست تیلت ← فقط در موارد مکرر با ECG و معاینه طبیعی
تست تیلت (Tilt-table test)
شبیه‌سازی ایستادن با تغییر زاویه تخت برای تشخیص

نکته: سنکوپ سینوس کاروتید گاهی فقط با بستن یقه‌ای سفت تحریک می‌شود — حساسیت بیش از حد گیرنده‌های فشار گردن.

سنکوپ قلبی: علل ساختاری

  • سنکوپ حین فعالیت ← نشانه بیماری انسدادی، نه آریتمی
  • علل اصلی: تنگی آئورت (AS)، HOCM، تنگی میترال، هیپرتانسیون پولمونری
  • سوفل سیستولیک + هیپرتروفی بطن چپ در ECG ← اندیکاسیون اکوکاردیوگرافی
  • اکوکاردیوگرافی روتین برای همه ممنوع؛ فقط با شواهد ساختاری یا ECG غیرطبیعی
  • میگزوم دهلیزی: شایع‌ترین تومور خوش‌خیم قلب ← انسداد مسیر خون
HOCM
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی؛ ضخامت دیواره ← انسداد مسیر خروجی

نکته: HOCM شایع‌ترین علت مرگ ناگهانی ورزشکاران جوان زیر ۳۵ سال است — علت اجباری شدن ECG غربالگری در ورزش.

سنکوپ آریتمیک: نشانه‌های هشدار

  • سنکوپ در وضعیت خوابیده یا بدون پیش‌درآمد ← قوی‌ترین نشانه آریتمی
  • تپش قلب پیش از سنکوپ ← ECG فوری؛ ارجح بر تست تیلت
  • یافته‌های ECG خطرناک: بلوک کامل، QT طولانی، موج دلتا (WPW)، VT غیرمداوم
  • موج دلتا در ECG ← سندرم WPW؛ خطر تاکی‌آریتمی ناگهانی
  • بیماری عروق مغزی (سربروواسکولر) علت شایعی برای سنکوپ گذرا نیست
سندرم WPW
مسیر هدایتی فرعی در قلب؛ موج دلتا در ECG ← خطر تاکی‌آریتمی

نکته: در صرع افت هوشیاری بیش از یک دقیقه طول می‌کشد و با گیجی پس از حمله (Postictal) همراه است — سنکوپ این‌گونه نیست.

سندرم بروگادا: آریتمی ژنتیک

  • اتوزومال غالب؛ موتاسیون SCN5A ← کاهش جریان کانال سدیم قلب
  • ECG تشخیصی: ST elevation محدب (Coved) در لیدهای V۱ تا V۳
  • سنکوپ و ایست قلبی اغلب در خواب یا استراحت رخ می‌دهد
  • بتابلوکر ممنوع؛ ایزوپروترنول ← مفید در آریتمی حاد
  • کاشت ICD ← درمان اصلی پیشگیرانه
ICD
دفیبریلاتور قابل کاشت؛ در آریتمی مرگبار شوک خودکار می‌دهد

نکته: در تایلند و فیلیپین، بروگادا را «مرگ رویایی» می‌نامیدند — تا ۱۹۹۲ که برادران بروگادا سازوکار علمی آن را کشف کردند.

نکات کلیدی آزمون

  • سنکوپ < ۱ دقیقه است؛ صرع معمولاً طولانی‌تر + گیجی پس از حمله (Postictal) دارد
  • علائم تعریق و رنگ‌پریدگی پیش از سنکوپ‌اند، نه بعد از آن
  • سنکوپ حین فعالیت ← بیماری انسدادی (AS/HOCM)؛ نه آریتمی، نه بیماری عروق مغزی
  • تپش قلب + سنکوپ ← ECG فوری؛ تست تیلت در این موارد اشتباه است
  • اکوکاردیوگرافی روتین برای همه ممنوع؛ فقط با شواهد ساختاری یا ECG غیرطبیعی
  • بتابلوکر در بروگادا ممنوع است؛ آریتمی را تشدید می‌کند — اشتباه کشنده است

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در بررسی تشخیصی بیماران مبتلا به سنکوپ، در کدام‌یک از سناریوهای زیر، انجام اقدامات تشخیصی پیشرفته (مانند تست تیلت یا بررسی‌های قلبی تهاجمی) در اولین گام‌ها <u>نادرست</u> است؟

  1. فرد جوانی که برای اولین بار متعاقب ایستادن طولانی دچار سنکوپ در وضعیت ایستاده شده و فاقد علائم تپش قلب یا تغییرات نوار قلب است.
  2. خانم ۲۵ ساله‌ای با حملات مکرر سنکوپ طی ۵ سال اخیر که نتایج معاینات فیزیکی و الکتروکاردیوگرافی وی کاملاً طبیعی گزارش شده است.
  3. بیماری که به دنبال دیدن خون یا مواجهه با موقعیت‌های دردناک دچار سنکوپ‌های مکرر شده و نیازمند انجام تست تیلت جهت تأیید تشخیص است.
  4. فردی که در اولین تجربه سنکوپ خود، علائمی نظیر تپش قلب شدید یا تغییرات ایسکمیک غیرطبیعی را در الکتروکاردیوگرافی نشان می‌دهد.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۱

بر اساس اصول بکارگیری ابزارهای تشخیصی پیشرفته سنکوپ: ۱. بروز سنکوپ در وضعیت ایستاده (مثلاً پس از ایستادن طولانی) در فردی که برای اولین بار آن را تجربه می‌کند و فاقد نشانه‌های خطر نظیر تپش قلب یا تغییرات نوار قلب است، به طور معمول نیازمند اقدامات تشخیصی پیشرفته نیست و مدیریت غیردارویی کفایت می‌کند؛ بنابراین انجام این اقدامات در این بیمار نادرست است. ۲. در بیماران با سنکوپ مکرر بدون علل ساختمانی یا آریتمیک (مانند خانم ۲۵ ساله با سابقه ۵ ساله و معاینات طبیعی)، انجام تست تیلت (tilt-table test) مناسب و توصیه شده است. ۳. در سنکوپ ناشی از دیدن خون یا درد، تست تیلت به تشخیص کمک می‌کند. ۴. وجود تپش قلب یا تغییرات غیرطبیعی در ECG حین سنکوپ، حتی در اولین تجربه سنکوپ، از موارد نیازمند بررسی‌های تشخیصی پیشرفته قلبی است. بنابراین گزینه ۱ صحیح است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه ۲: با توجه به حملات مکرر سنکوپ طی ۵ سال و نرمال بودن معاینات و ECG، انجام اقدام پیشرفته نظیر تست تیلت برای تشخیص علت وازوواگال اندیکاسیون دارد. گزینه ۳: بروز سنکوپ با دیدن خون یا درد شدید مطرح‌کننده سنکوپ وازوواگال است و تست تیلت در این شرایط ابزار تشخیصی مناسبی به شمار می‌رود. گزینه ۴: تپش قلب یا تغییرات غیرطبیعی در نوار قلب حتی در اولین سنکوپ نشان‌دهنده ریسک بالا بوده و نیازمند ارزیابی تشخیصی پیشرفته قلبی است.

درس‌های دیگر این بخش · قلب