ادله اثبات دعوا

در صورتی که دادگاه کیفری در حال دادرسی و رسیدگی به ادله ابرازی طرفین از جمله اقرار، شهادت و سوگند باشد، کدام‌یک از موارد زیر منطبق با تشریفات و مقررات قانون آیین دادرسی کیفری است؟

1. ۱وکیل در دعوا می‌تواند به جای موکل خود سوگند یاد کند، مشروط بر اینکه این اختیار در وکالت‌نامه به وی تفویض شده باشد؛ تقاضای سوگند قابل توکیل است و وکیل می‌تواند با تصریح در وکالت‌نامه، طرف مقابل را سوگند دهد و دادگاه مکلف است پس از استماع شهادت، حق پرسش را به طرف دیگر اعلام نماید.
2. ۲قرابت نسبی یا سببی تا درجه دوم از طبقه سوم با طرفین پرونده، مانع از پذیرش شهادت شرعی شاهد در دادگاه کیفری می‌باشد؛ حضور دادستان و طرفین دعوا در هنگام استماع شهادت شهود ضروری نیست، اگرچه وقت جلسه باید از قبل به اطلاع آنان برسد و قطع کلام شهود در هنگام ادای شهادت در هر حال ممنوع است.
3. ۳در صورتی که احقاق حق متوقف بر شهادت باشد و شاهد از اتیان سوگند خودداری کند، شهادت وی بدون سوگند صرفاً برای اطلاع بیشتر استماع می‌شود؛ وجود رابطه خادم و مخدومی بین شاهد و یکی از اصحاب دعوا، مانع از پذیرش شهادت شرعی شاهد محسوب نمی‌گردد و در صورت عجز اقرارکننده از امضا، مراتب به امضا و مهر قاضی و منشی می‌رسد.
4. ۴عین اظهارات مفید اقرار نیازی به درج در صورتمجلس ندارد و صرفاً قرائت آن در دادگاه و امضا توسط متهم کفایت می‌کند؛ دادستان و هر یک از اصحاب دعوا حق دارند با اجازه دادگاه، سؤالات خود را از شهود بپرسند و در مواردی که اثبات دعوا با سوگند محقق می‌شود، اصحاب دعوا حق استفاده از سوگند را دارند.