فام تن (کروموزوم)

3 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

ساختار ماده وراثتی (کروماتین و کروموزوم)

ماده وراثتی در هسته یاخته‌های یوکاریوتی به دو شکل فامینه (کروماتین) و فامتن (کروموزوم) دیده می‌شود که در واقع یک ماده واحد با درجات متفاوتی از فشردگی هستند. یاخته در بیشتر طول عمر خود (مرحله اینترفاز)، ماده وراثتی را به صورت رشته‌های درهم‌تنیده و باز کروماتین نگه می‌دارد تا امکان رونویسی و همانندسازی دنا فراهم باشد. با شروع تقسیم، این رشته‌ها فشرده شده و به شکل کروموزوم درمی‌آیند.

سازمان‌دهی دنا و پروتئین

برخلاف تصور اشتباه، ماده وراثتی حتی در کمترین حالت فشردگی نیز از ترکیب دنا و پروتئین تشکیل شده است. پروتئین‌های اصلی همراه دنا، هیستون‌ها هستند که مسئول ایجاد اولین سطح فشردگی یعنی هسته‌تن (نوکلئوزوم) می‌باشند. در این ساختار، دنا حدود دو دور به دور مجموعه‌ای از ۸ مولکول هیستون می‌پیچد. علاوه بر هیستون، پروتئین‌های غیرهیستونی متنوعی نیز در ساختار کروموزوم‌های یوکاریوتی یافت می‌شوند.

پروتئین‌های هیستون در سیتوپلاسم ساخته شده و از منافذ هسته وارد آن می‌شوند؛ پروکاریوت‌ها (باکتری‌ها) فاقد هیستون هستند.

کروموزوم‌های مضاعف و تک‌کروماتیدی

هر کروموزوم قبل از همانندسازی (در مرحله G1) دارای یک مولکول دنا است که به آن تک‌فامینکی (تک‌کروماتیدی) می‌گویند. پس از همانندسازی دنا در مرحله S، هر کروموزوم دارای دو مولکول دنای کاملاً یکسان می‌شود که در محل سانترومر به هم متصل‌اند و به آن‌ها کروماتیدهای خواهری می‌گویند.

به عنوان مثال، در یک فامتن تک‌کروماتیدی فقط ۱ مولکول دنا وجود دارد، اما در حالت مضاعف، ۲ مولکول دنا (۴ رشته پلی‌نوکلئوتیدی) مشاهده می‌شود.

واژگان کلیدی

هسته‌تن (نوکلئوزوم)
واحد ساختاری کروماتین شامل ۸ مولکول پروتئین هیستون که دنا حدود ۲ دور گرد آن‌ها پیچیده است.
سانترومر
بخش فشرده‌ای از کروموزوم که دو کروماتید خواهری را در کروموزوم‌های مضاعف به هم متصل نگه می‌دارد.
کروماتید خواهری
دو نسخه کاملاً یکسان از ماده ژنتیکی یک کروموزوم که پس از همانندسازی ایجاد شده و به هم متصل هستند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم ماده وراثتی در حالت باز فقط از دنا تشکیل شده؛ پروتئین‌ها همواره همراه دنا هستند.
  • تعداد مولکول‌های دنا همیشه با تعداد کروموزوم‌ها برابر نیست؛ در کروموزوم‌های مضاعف، هر کروموزوم ۲ مولکول دنا دارد.
  • باکتری‌ها نوکلئوزوم ندارند چون فاقد پروتئین‌های هیستون هستند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • ماده وراثتی از دنا و پروتئین (هیستون و غیرهیستونی) ساخته شده و بسته به مرحله زندگی یاخته، میزان فشردگی آن تغییر می‌کند.
  • واحد اصلی فشردگی دنا، نوکلئوزوم است که از هشت پروتئین هیستون و حدود دو دور دنا تشکیل می‌شود.
  • کروموزوم‌ها در مرحله اینترفاز به شکل کروماتین باز و در زمان تقسیم به شکل کروموزوم فشرده هستند.
  • پس از همانندسازی دنا، هر کروموزوم دارای دو کروماتید خواهری با محتوای ژنی کاملاً یکسان می‌گردد.
  • تعداد رشته‌های پلی‌نوکلئوتیدی در یک کروموزوم مضاعف، چهار عدد (دو مولکول دنای دو رشته‌ای) است.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که اگر دنای موجود در تنها یک یاخته انسانی را کاملاً از حالت فشرده خارج کرده و به صورت خطی تراز کنیم، طول آن به حدود ۲ متر می‌رسد! این در حالی است که قطر هسته یاخته تنها چند میکرومتر است. جادوی پروتئین‌های هیستون و ساختار نوکلئوزوم است که اجازه می‌دهد چنین حجم عظیمی از اطلاعات در فضایی میکروسکوپی بسته‌بندی شود، درست مثل اینکه بخواهید چندین کیلومتر نخ را در یک گردوی کوچک جای دهید.

تعداد کروموزوم‌ها و کاریوتیپ

عدد کروموزومی نشان‌دهنده تعداد فامتن‌های موجود در یک یاخته پیکری جاندار است، نه مجموع آن‌ها در کل بدن. این عدد برای هر گونه ثابت است؛ برای مثال انسان و درخت زیتون هر دو ۴۶ کروموزوم در یاخته‌های پیکری خود دارند. با این حال، محتوای ژنی جانداران گونه‌های متفاوت با هم بسیار فرق دارد.

کاریوتیپ و سازمان‌دهی فامتن‌ها

برای بررسی ویژگی‌های ظاهری کروموزوم‌ها و تشخیص ناهنجاری‌ها، تصویری به نام کاریوتیپ تهیه می‌شود. در کاریوتیپ، کروموزوم‌ها را در مرحله‌ای که حداکثر فشردگی را دارند (متافاز میتوز) بر اساس اندازه، شکل و محل قرارگیری سانترومر مرتب و شماره‌گذاری می‌کنند.

نوع یاختهمحتوای کروموزومی (انسان)همتا
پیکری (۲n)۴۶ کروموزوم✓
جنسی (n)۲۳ کروموزوم✗
گویچه قرمزبدون کروموزوم-

کروموزوم‌های همتا و جنسی

یاخته‌های پیکری انسان دارای ۲۳ جفت کروموزوم همتا هستند (جمعاً ۴۶ عدد). در این میان، جفت ۲۳ مربوط به کروموزوم‌های جنسی است. در زنان این جفت (XX) همتا است، اما در مردان (XY) به دلیل تفاوت در اندازه و محتوای ژنی، همتا محسوب نمی‌شوند. کروموزوم X به مراتب بزرگتر از Y است.

یاخته‌های جنسی (گامت‌ها) چون هاپلوئید هستند و نصف تعداد کروموزوم‌های پیکری را دارند، برای تهیه کاریوتیپ نامناسب می‌باشند.

واژگان کلیدی

کاریوتیپ
تصویر میکروسکوپی از مجموعه‌ کروموزوم‌های یک یاخته در مرحله متافاز که بر اساس اندازه و شکل مرتب شده‌اند.
فامتن‌های همتا
کروموزوم‌هایی که از نظر اندازه، شکل و محتوای ژنی مشابه هستند؛ یکی از پدر و دیگری از مادر به ارث می‌رسد.
اتوزوم (کروموزوم غیرجنسی)
کروموزوم‌هایی که در تعیین جنسیت نقش مستقیم ندارند (در انسان ۲۲ جفت اول).

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که تصور کنیم کروموزوم‌های X و Y در مردان همتا هستند؛ آن‌ها محتوای ژنی و اندازه متفاوتی دارند.
  • گویچه‌های قرمز بالغ به دلیل نداشتن هسته، فاقد هرگونه شماره کروموزومی یا فامتن جنسی هستند.
  • تعداد کروموزوم یکسان در دو جاندار (مثل انسان و زیتون) به معنای شباهت ژنی آن‌ها نیست.

جمع‌بندی این مفهوم

  • عدد کروموزومی در یاخته‌های پیکری یک جاندار ثابت است (مثلاً ۴۶ در انسان و زیتون).
  • کاریوتیپ در مرحله متافاز (حداکثر فشردگی) تهیه شده و کروموزوم‌ها بر اساس اندازه و موقعیت سانترومر چیده می‌شوند.
  • انسان دارای ۲۲ جفت کروموزوم اتوزوم و ۱ جفت کروموزوم جنسی است.
  • یاخته‌های جنسی یا گامت‌ها (اسپرم و تخمک) هاپلوئید (۲۳ کروموزوم) بوده و فاقد کروموزوم همتا هستند.
  • برخی یاخته‌ها مثل گویچه‌های قرمز بالغ یا آوندهای چوبی مرده، فاقد هسته و کروموزوم می‌باشند.

نکتهٔ تکمیلی

آیا می‌دانستید که تعداد کروموزوم‌ها لزوماً با پیچیدگی یک جاندار ارتباطی ندارد؟ به عنوان مثال، در حالی که ما انسان‌ها با ۴۶ کروموزوم پیچیده‌ترین جاندار زمین محسوب می‌شویم، نوعی ماهی قرمز (Goldfish) حدود ۱۰۰ کروموزوم و گیاه نیشکر حدود ۸۰ کروموزوم دارد! حتی جالب‌تر اینکه نوعی سرخس وجود دارد که بیش از ۱۲۰۰ کروموزوم در هر یاخته خود دارد. این نشان می‌دهد که محتوا و دستورالعمل‌های ذخیره شده در ژن‌ها بسیار مهم‌تر از تعداد بسته‌بندی‌های آن‌ها (کروموزوم‌ها) است.

چرخه یاخته‌ای و اینترفاز

چرخه یاخته‌ای مجموعه‌ای از مراحل است که یک یاخته از پایان یک تقسیم تا پایان تقسیم بعدی طی می‌کند. این چرخه شامل دو بخش اصلی است: اینترفاز (مراحل رشد و آماده‌سازی) و مرحله تقسیم (میتوز و تقسیم سیتوپلاسم). یاخته بیشتر مدت زندگی خود را در اینترفاز سپری می‌کند.

مراحل اینترفاز

  • مرحله G1 (وقفه اول): طولانی‌ترین مرحله اینترفاز در اکثر یاخته‌هاست. یاخته در این مرحله رشد کرده و آنزیم‌های مورد نیاز برای تنفس یاخته‌ای و همانندسازی را می‌سازد.
  • مرحله S (همانندسازی): در این مرحله کل مولکول دنای هسته یک بار همانندسازی می‌شود. با دو برابر شدن دنا، رشته‌های کروماتینی مضاعف می‌شوند، اما تعداد کروموزوم‌ها و سانترومرها تغییر نمی‌کند. در این مرحله به دلیل باز بودن کروماتین، ماده ژنتیکی با میکروسکوپ نوری دیده نمی‌شود.
  • مرحله G2 (وقفه دوم): کوتاه‌ترین مرحله اینترفاز است. ساخت پروتئین‌ها و عوامل مورد نیاز برای تقسیم (مانند سانتریول‌ها در جانوران) به حداکثر خود می‌رسد.

رونویسی در مراحل G1، S و G2 انجام می‌شود، اما همانندسازی دنا فقط و فقط مختص مرحله S است.

مرحله G0 (توقف چرخه)

برخی یاخته‌ها مانند نورون‌ها یا تارهای ماهیچه‌ای بالغ، پس از تمایز از چرخه خارج شده و وارد مرحله G0 می‌شوند. آن‌ها در این مرحله تقسیم نمی‌شوند اما فعالیت‌های حیاتی و پروتئین‌سازی خود را ادامه می‌دهند.

یاخته‌های خاطره سیستم ایمنی در مرحله G0 متوقف هستند، اما در صورت ورود مجدد میکروب، به چرخه بازگشته و به سرعت تقسیم می‌شوند.

واژگان کلیدی

اینترفاز
مرحله‌ای از چرخه یاخته‌ای شامل G1، S و G2 که یاخته در آن رشد کرده و دنای خود را تکثیر می‌کند.
همانندسازی دنا
فرآیند کپی‌برداری دقیق از دنا که در مرحله S رخ داده و منجر به مضاعف شدن کروماتیدهای هر کروموزوم می‌شود.
مرحله G0
مرحله‌ای که در آن یاخته به طور موقت یا دائم تقسیم نمی‌شود و از چرخه خارج می‌گردد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه رایج: تصور اینکه تعداد کروموزوم‌ها در مرحله S دو برابر می‌شود؛ تنها مقدار دنا (تعداد کروماتیدها) دو برابر می‌شود، نه تعداد سانترومرها.
  • باکتری‌ها مرحله S و G2 ندارند چون چرخه یاخته‌ای به سبک یوکاریوت‌ها (میتوز) در آن‌ها وجود ندارد.
  • رشد برگشت‌ناپذیر یاخته (رشد ابعادی) عمدتاً در G1 رخ می‌دهد، نه در مراحلی که یاخته ۹۲ کروماتید دارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • چرخه یاخته‌ای از پایان یک تقسیم شروع و تا پایان تقسیم بعدی ادامه دارد و شامل اینترفاز و میتوز است.
  • در مرحله S، دنا دقیقاً یک بار همانندسازی شده و کروموزوم‌ها از تک‌کروماتیدی به دوکروماتیدی تبدیل می‌شوند.
  • مرحله G1 زمان رشد و وقفه اول، و G2 زمان تشدید پروتئین‌سازی برای آمادگی تقسیم است.
  • یاخته‌هایی که تقسیم نمی‌شوند (مانند نورون‌ها) در مرحله G0 باقی می‌مانند.
  • پروکاریوت‌ها فاقد چرخه یاخته‌ای دارای مراحل G1، S و G2 و نقاط وارسی هستند.

نکتهٔ تکمیلی

سرعت طی شدن چرخه یاخته‌ای در بدن ما بسیار متفاوت است. برای مثال، یاخته‌های پوششی روده هر چند روز یک‌بار تقسیم می‌شوند تا آسیب‌های ناشی از گوارش غذا را ترمیم کنند، در حالی که یاخته‌های کبد ممکن است سالی یک بار تقسیم شوند. جالب‌ترین مورد، برخی یاخته‌های عصبی هستند که از زمان نوزادی تا پایان عمر (حتی ۱۰۰ سال!) در مرحله G0 باقی می‌مانند و تقسیم نمی‌شوند؛ به همین دلیل است که صدمات مغزی و نخاعی به سختی ترمیم می‌شوند.

خلاصهٔ درس

کروموزوم: بسته‌بندی هوشمند حیات

Biology · Chromosome & Cell Cycle

ساختار کروماتین و کروموزوم

  • ماده وراثتی = دنا + پروتئین (هیستون و غیرهیستونی)؛ هرگز فقط دنا نیست
  • هسته‌تن (نوکلئوزوم): دنا ← حدود ۲ دور گرد ۸ هیستون می‌پیچد
  • اینترفاز: کروماتین «باز»؛ آغاز تقسیم: کروموزوم «فشرده»
  • هیستون‌ها در سیتوپلاسم ساخته و از منافذ هسته وارد می‌شوند
  • پروکاریوت‌ها فاقد هیستون → فاقد نوکلئوزوم
هسته‌تن (Nucleosome)
۸ هیستون + دنای پیچیده؛ واحد اول فشردگی

نکته: دنای یک یاخته انسانی اگر باز شود ≈ ۲ متر طول دارد، اما هسته تنها چند میکرومتر است!

تک‌کروماتیدی و دوکروماتیدی

  • قبل از همانندسازی (G1): هر کروموزوم ← ۱ مولکول دنا (تک‌کروماتیدی)
  • پس از همانندسازی (S): هر کروموزوم ← ۲ مولکول دنا = ۴ رشته پلی‌نوکلئوتیدی
  • دو کروماتید خواهری در سانترومر به هم متصل‌اند
  • مرحله S: تعداد کروموزوم‌ها و سانترومرها ثابت؛ فقط کروماتیدها ← دو برابر
  • کروماتید خواهری: محتوای ژنی کاملاً یکسان
سانترومر
ناحیه‌ای که دو کروماتید خواهری را در کروموزوم مضاعف نگه می‌دارد

نکته: در مرحله S کروماتین باز است و با میکروسکوپ نوری دیده نمی‌شود، اما همانندسازی در جریان است.

کاریوتیپ و کروموزوم‌های همتا

  • کاریوتیپ در متافاز میتوز تهیه می‌شود (حداکثر فشردگی)
  • انسان: ۲۲ جفت اتوزوم + ۱ جفت کروموزوم جنسی = ۴۶ کروموزوم
  • زن: XX همتا؛ مرد: XY غیرهمتا (اندازه و ژن متفاوت)
  • گامت‌ها هاپلوئیدند (n=23) ← مناسب تهیه کاریوتیپ نیستند
  • تعداد یکسان کروموزوم ≠ شباهت ژنی (انسان و زیتون هر دو ۴۶)
کاریوتیپ
تصویر مرتب‌شده کروموزوم‌ها بر اساس اندازه و محل سانترومر

نکته: ماهی قرمز ≈ ۱۰۰ کروموزوم و نوعی سرخس > ۱۲۰۰ کروموزوم دارد؛ تعداد ربطی به پیچیدگی ندارد.

چرخه یاخته‌ای و اینترفاز

  • G1: طولانی‌ترین مرحله اینترفاز؛ رشد یاخته و ساخت آنزیم‌های همانندسازی
  • S: همانندسازی دنا ← یک بار و فقط در این مرحله
  • G2: کوتاه‌ترین مرحله اینترفاز؛ تولید پروتئین‌های تقسیم (سانتریول در جانوران)
  • رونویسی در G1، S و G2 انجام می‌شود؛ همانندسازی فقط در S
  • نورون و تار ماهیچه‌ای بالغ ← مرحله G0 (خروج از چرخه)
مرحله G0
توقف چرخه؛ یاخته حیاتی اما تقسیم نمی‌شود

نکته: یاخته‌های خاطره ایمنی در G0 منتظرند و با دیدن میکروب مجدداً وارد چرخه می‌شوند.

نکات کلیدی (تله‌های کنکور)

  • ماده وراثتی حتی در اینترفاز هم = دنا + پروتئین؛ نه فقط دنا
  • مرحله S: کروماتید دو برابر؛ تعداد کروموزوم و سانترومر ثابت است
  • XY در مردان همتا نیستند؛ اندازه و محتوای ژنی متفاوت دارند
  • گامت‌ها هاپلوئیدند ← برای تهیه کاریوتیپ مناسب نیستند
  • پروکاریوت: نه هیستون، نه نوکلئوزوم، نه G1/S/G2
  • تعداد کروموزوم یکسان در دو گونه ← ربطی به شباهت ژنی ندارد

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در ارتباط با زمان‌بندی و تنظیم مراحل چرخهٔ یاخته‌ای در انسان، کدام عبارت درست است؟

  1. در تمامی یاخته‌های در حال تقسیم طولانی‌ترین مرحلهٔ اینترفاز چرخه به طور حتم مرحلهٔ وقفهٔ اول نیست؛ در اواخر کوتاه‌ترین مرحلهٔ اینترفاز پروتئین‌های تنظیم‌کنندهٔ چرخه فعالیت می‌کنند و مدت زمان مرحله‌ای که در آن مقدار مادهٔ وراثتی تغییر می‌کند در یاخته‌های فاقد دو مجموعهٔ فامتن (هاپلوئید) متفاوت است.
  2. در تمامی یاخته‌های در حال تقسیم طولانی‌ترین مرحلهٔ اینترفاز چرخه به طور حتم مرحلهٔ وقفهٔ اول نیست؛ در اواخر کوتاه‌ترین مرحلهٔ اینترفاز پروتئین‌های تنظیم‌کنندهٔ چرخه فعالیت می‌کنند و مدت زمان مرحله‌ای که در آن مقدار مادهٔ وراثتی تغییر می‌کند در یاخته‌های فاقد دو مجموعهٔ فامتن (هاپلوئید) یکسان است.
  3. در تمامی یاخته‌های در حال تقسیم طولانی‌ترین مرحلهٔ اینترفاز چرخه به طور حتم مرحلهٔ وقفهٔ اول است؛ در اواخر طولانی‌ترین مرحلهٔ اینترفاز پروتئین‌های تنظیم‌کنندهٔ چرخه فعالیت می‌کنند و مدت زمان مرحله‌ای که در آن مقدار مادهٔ وراثتی تغییر می‌کند در یاخته‌های فاقد دو مجموعهٔ فامتن (هاپلوئید) متفاوت است.
  4. در تمامی یاخته‌های در حال تقسیم طولانی‌ترین مرحلهٔ اینترفاز چرخه به طور حتم مرحلهٔ وقفهٔ اول است؛ در اواخر کوتاه‌ترین مرحلهٔ اینترفاز پروتئین‌های تنظیم‌کنندهٔ چرخه فعالیت می‌کنند و مدت زمان مرحله‌ای که در آن مقدار مادهٔ وراثتی تغییر می‌کند در یاخته‌های فاقد دو مجموعهٔ فامتن (هاپلوئید) یکسان است.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۲

گزینه دوم درست است. در برخی یاخته‌های در حال تقسیم (مانند یاخته‌های جنینی در اوایل تسهیم یا اووسیت اولیه متوقف در پروفاز ۱) وقفه اول (G۱) طولانی‌ترین مرحله اینترفاز نیست، بنابراین قید «به طور حتم» برای همه سلول‌ها نادرست است. کوتاه‌ترین مرحله اینترفاز وقفه دوم (G۲) است که در اواخر آن (نقطه وارسی دوم) پروتئین‌های تنظیمی فعال می‌شوند. مدت زمان مرحله S (تغییر مقدار ماده وراثتی) در تمامی سلول‌های هاپلوئید انسانی (مانند سلول‌های مرحله میوز یا سلول‌های بنیادی که هاپلوئید نیستند، بلکه یاخته‌های بدون دو مجموعه فامتنی هاپلوئید هستند) یکسان و ثابت است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه اول: مدت زمان مرحله S در یاخته‌های انسانی فاقد دو مجموعه فامتنی یکسان است، نه متفاوت. گزینه سوم: مرحله G۱ همواره طولانی‌ترین مرحله اینترفاز در همه سلول‌ها نیست؛ پروتئین‌های تنظیمی در اواخر G۲ (کوتاه‌ترین) فعال می‌شوند نه در اواخر G۱ و زمان S نیز یکسان است. گزینه چهارم: مرحله G۱ همواره در همه یاخته‌ها طولانی‌ترین مرحله اینترفاز نیست.

درس‌های دیگر این بخش · زیست یازدهم